هرکی مرده کلیک کنه فقط یه شوخیه راستی کلیک کردی فوش ندیا

هوا تر است به رنگ هواي چشمانت

                       دوباره فال گرفتم براي چشمانت

                   قبول كن كه بريزم به پاي چشمانت

                 اگرچه خوانده ام ازجاي جاي چشمانت

دلم مسافر تنهاي شهر شب بوهاست

               كه مانده در عطش كوچه هاي چشمانت

                     جنون آبي دريا فداي چشمانت

                 به لحن نقره اي و بي صداي چشمانت

                  تو و نيامدن و عشوه هاي چشمانت

                    نگاه خسته من به دعاي چشمانت

       می ترسم این اشعار هم آتش بگیرد         

از بس که داغم تار هم اتش بگیرد

           می ترسم از بس پر گناهم روزگارم             

 پیش از عذاب و نار هم اتش بگیرد

           یکبار دیگر امتحان کن با نگاهت              

 شاید دلم این بار هم اتش بگیرد

نه دل برای سوختن در عشق او نیست     

 حتی اگر صد بار هم آتش بگیرد

که تو از پیش من ساده نباید بروی   

  درد مندی به تو دل داده نباید بروی

شعر و شاعر شده اند عاشق زیبایی تو    

 اتفاقی ست که افتاده نباید بروی

زندگی راه درازیست پر از وسوسه ها      

 بی من از وحشت این جاده نباید بروی

زخمی ام خسته ام اشفته و بی سامانم     

نیستم جان تو اماده نباید بروی

از شب بی طپش پنجره ام ای مهتاب         

ای گل روشن شب زاده نباید بروی