تبليغاتX
نفرین شدگان - چشمانت...

هوا تر است به رنگ هواي چشمانت

                       دوباره فال گرفتم براي چشمانت

اگر چه كوچك و تنگ است حجم اين دنيا

                   قبول كن كه بريزم به پاي چشمانت

بگو چه وقت دلم را ز ياد خواهي برد

                 اگرچه خوانده ام ازجاي جاي چشمانت

دلم مسافر تنهاي شهر شب بوهاست

               كه مانده در عطش كوچه هاي چشمانت

تمام آينه ها نذر ياس لبخندت

                     جنون آبي دريا فداي چشمانت

چه مي شود تو صدايم كني به لهجه موج

                 به لحن نقره اي و بي صداي چشمانت

من و غروب و سكوت و شكستن و پاييز

                  تو و نيامدن و عشوه هاي چشمانت

خدا كند كه بداني چقدر محتاج است

                    نگاه خسته من به دعاي چشمانت

 

 

        

+ شنبه بیست و پنجم فروردین 1386 1:1 قبل از ظهر ŜŎĿŤάŋ